![Dlaczego ideałem renesansu był człowiek, który znał trzy języki grekę, łacinę i angielski](https://dlaczegoteraz.pl/wp-content/uploads/2023/02/Dlaczego-idealem-renesansu-byl-czlowiek-ktory-znal-trzy-jezyki-greke-lacine-i-angielski-jpg.webp)
Dlaczego ideałem renesansu był człowiek, który znał trzy języki grekę, łacinę i angielski
Renesans był okresem odrodzenia i innowacji w sztuce, edukacji i kulturze. Rozpoczął się we Włoszech, ale rozprzestrzenił się na dużą część Europy. Stało się tak dzięki prasie drukarskiej, która pomogła zwiększyć demokratyzację wiedzy i informacji. Wynalezienie maszyny do pisania i Internetu w XX wieku ułatwiło dzielenie się informacjami.
Renesans był próbą odrodzenia klasycznej kultury Grecji i Rzymu. Stanowiło to kontrast do „ciemnych wieków”, które były tysiącletnim okresem stagnacji. Starożytne teksty dostarczały nowych horyzontów, ale często były postrzegane jako nieistotne dla współczesnego społeczeństwa. Niemniej jednak byli wybitni myśliciele renesansowi, którzy wytyczali nowe ścieżki. Inspirowali się oni klasykami, ale pragnęli być twórcami we własnym zakresie.
Na początku renesansu Włochy doświadczały zarazy. Nie przeszkodziło to jednak włoskim miastom w samodzielnym działaniu. Ograniczona władza papieska pozwalała im na to. Istniała również Wielka Schizma Zachodnia, co oznaczało, że potężne rody włoskie ingerowały w wybór papieży. Często robiły to w celu ochrony własnych interesów. Bogaci patronowali artystom. Ich oczekiwania były takie, że artyści będą symbolami osiągnięć kulturalnych.
W rezultacie włoskie miasta zaczęły używać greckich i rzymskich tekstów w swoich klasztornych bibliotekach. Na początku 1500 roku wszyscy główni autorzy klasyczni zostali opublikowani. Poza tym pojawienie się prasy drukarskiej w Europie przyczyniło się do wzrostu alfabetyzacji w okresie wczesnonowożytnym.
Sztuka i nauka renesansu korzystały z bogactwa północnych Włoch. Na przykład rzeźbiarze wykorzystywali w swoich pracach klasyczną mitologię i tematykę chrześcijańską. Leonardo da Vinci, Michał Anioł i Botticelli należeli do najbardziej znanych artystów renesansowych. Ich mecenasi byli potężni i zamożni, którzy często rywalizowali o zlecenie najbardziej innowacyjnych dzieł sztuki.
Artystyczna rywalizacja była głównym elementem renesansu. Artyści stawali się coraz sprawniejsi w stosowaniu perspektywy, proporcji i innych technik sztuki klasycznej. Wiele z najsłynniejszych renesansowych arcydzieł nigdy nie powstałoby bez tej kultury współzawodnictwa.
Podczas renesansu greka i łacina były używane jako języki nauki. Chociaż niektórzy z najbardziej znanych myślicieli renesansu nie mówili ani jednym, ani drugim, byli w stanie wzorować swoje dzieła na języku starożytności. Klasyczne ideały, które interesowały tych uczonych, obejmowały gramatykę łacińską, cnotę publiczną, retorykę i konwencje w literaturze.
Oprócz studiowania historii świata starożytnego humaniści badali własną naturę. Na przykład szukali odpowiedzi na pytanie: „Co to znaczy być człowiekiem?” i włączali do swoich prac idee starożytnych Greków i Rzymian. Niektórzy renesansowi myśliciele kwestionowali zasadność religii. Inni jednak uważali, że tradycje religijne są ważne dla zrozumienia świata.
Uczeni humanistyczni wahali się, czy być bezkrytycznymi wobec źródeł, które studiowali, ale uważali, by podchodzić do tematów krytycznym okiem. Wykorzystując starożytne teksty do odpowiedzi na pytania o ludzką naturę, renesansowi uczeni chcieli poprawić życie publiczne swoich miast.